Li ser çiyayê Sîpanê Xelatê xortekî nêçirvan digeriya. Navê vî xortî Siyabend bû. Siyabend ji gundê Silîvê bû. Loma jê re digotin Siyabendê Silîvî. Siyabend xortekî çeleng û bedew bû. Dilê wî ketibû Xecê. Xecê jî keçeke pir bedew bû. Wisan bedew bû, ku çavê kê lê keta hiþ û aqil ji serê wî diçû.

Carekê din xeyala bisiklêtê sor dihat ber çavên min

Destana Dewrêþê Evdî û evîndarîya Edûl a Paþê ; mîna Mem û Zîn, Siyabend û Xecê destanê Kurdan yên herî navdar in.